De laatste week van het jaar voelt voor veel ouders die verlies hebben meegemaakt dubbel. Aan de ene kant is er de wens om rust en warmte te voelen. Aan de andere kant wordt juist nu het gemis extra voelbaar. Het kind dat er had kunnen zijn. Het gezin dat anders had uitgezien. De stilte die groter lijkt.
Het is normaal als je niet weet hoe je het jaar moet afsluiten. Je hoeft geen grote conclusies te trekken. Soms is het genoeg om te erkennen dat je dit jaar hebt gedragen — met alle liefde, pijn, hoop, leegte, kleine mijlpalen en grote stappen.
Misschien ben je niet waar je wilde zijn. Misschien voel je meer verdriet dan je gehoopt had. Maar je bent hier, ademt, leeft verder, hoe moe of kwetsbaar je je ook voelt. Dat is moed.
Naar het nieuwe jaar kijken vraagt geen groot vertrouwen. Alleen een kleine bereidheid om verder te gaan, in jouw tempo.
👉 Coach-tip van de week
Neem een moment en schrijf twee kleine zinnen op:
“Dit laat ik achter in 2025…”
“Dit neem ik mee 2026 in…”
Het hoeft niet perfect. Het hoeft niet groot.
Het hoeft alleen waar te zijn voor jou. ❤️